بسم الرّب الشهداء والصدیقین

سلام برعشق ، سلام برعاشق ، سلام برعاشق به معشوق پیوسته ، سلام بر شهید ، سلام بر شهیدی که بر بازوانش بوسه ای از پیر جماران نقش بسته بود .

سلام بر او که لباس خاک آلوده اش تربت پاک کربلای ایران را به همراه داشت و تیمم با آن راهی به سوی قرب الهی بود.سلام به او که فکه و چزابه و مریوان هنوز آثار قدمهایش را به سینه دارد .

سلام بر او که اروند اگر ابهتی دارد ودجله اگر صلابتی ، از برکت وضوی او برای نماز عشق و غسل شهادت به لقاءالله است ، سلام بر او که دو کوه را عزت بخشید وشلمچه را حرمت.

سلام بر او که چفیه اش در جای جای جبهه ها سجاده اش بود و از آن عطر دلاویز بهشت استشمام میشد.

ای شهید تو بر دوش کدامین ابر بهاری خون گریسته ای که یاد تو غرشی دروی پدید می آورد و او را به گریه وادار می کند. تو چه کرده ای که هنوز خاک جبهه ها به ایمان،عظمت و اقتدار تو شهادت می دهد.

آری ما از این قافله ی با شکوه که سردمدار آن آقا ابی عبدالله علیه السلام است جا ماندایم، ما را دریابید که شما زنده اید و ما مرده.

یادش بخیر آن قبرهای ساختگی که شما برای نماز شب حفر می کردید و چنان خاضعانه و خاشعانه به عبادت حضرت حق می پرداختید که حتی ملائک نیز بر شما غبطه می خوردند و چه زیبا باغبان نهال انقلاب فرمود: من بر گریه ها و نمازهای شب رزمندگان در جبهه ها غبطه می خورم.

آنان که غمت به جان خریدند حسین (ع)  یک باره دل از جهان بریدند حسین (ع)

افسوس که خونین کفنان ایران ،  جان دادن و کربلا ندیدن حسین (ع)